Po diagnozie myślałam, że rodzina zapyta, jak się trzymam. Oni pytali tylko, kto dostanie dom pod Warszawą

Po diagnozie myślałam, że rodzina zapyta, jak się trzymam. Oni pytali tylko, kto dostanie dom pod Warszawą

Kiedy usłyszałam diagnozę, najbardziej bolał mnie nie strach, tylko to, jak szybko własna rodzina zaczęła liczyć ściany, metry i pieniądze zamiast zapytać, czy w ogóle daję radę. A potem zrobiłam coś, czego nikt się po mnie nie spodziewał 😔🏠💰
Jeśli myślicie, że znacie finał tej historii, to poczekajcie. To, co wydarzyło się później, mówi o rodzinie więcej niż wszystkie święta i niedzielne obiady razem. 👇

„Niech mi mama nie mówi, że wszystko będzie dobrze” — usłyszałam to od własnego dziecka pod gabinetem i do dziś nie wiem, czy bardziej zawiodła mnie diagnoza, czy moje milczenie

„Niech mi mama nie mówi, że wszystko będzie dobrze” — usłyszałam to od własnego dziecka pod gabinetem i do dziś nie wiem, czy bardziej zawiodła mnie diagnoza, czy moje milczenie

Miałam tylko odebrać wyniki i uspokoić dziecko, że to pewnie nic wielkiego. Zamiast tego wracaliśmy z poradni z czymś, czego nie dało się już „odczekać”, a ja do dziś się zastanawiam, czy bardziej skrzywdziła nas choroba, czy to, jak długo udawaliśmy, że jeszcze nie trzeba się bać. 😔🏥👶 Jeśli chcesz wiedzieć, co dokładnie usłyszeliśmy i dlaczego rodzina do dziś ma mi to za złe, przeczytaj dalej pod postem.